ruzie

Kritiek lijkt soms heel onschuldig. Je zegt gewoon wat je dwarszit toch? Dat de ander wéér te laat is. Wéér niet heeft opgeruimd. Wéér op zijn telefoon zit terwijl jij iets vertelt. Wéér niet doorheeft wat jij allemaal doet. En ergens snap ik dat ook. In relaties gebeuren nou eenmaal irritante dingen. Je leeft dicht op elkaar, ziet elkaars gewoontes van heel dichtbij en soms denk je: hoe kan een volwassen mens dit nog steeds zo doen? Maar teveel kritiek heeft een vervelende b

Te veel ruzie kost energie, maakt gesprekken zwaarder en tast langzaam jullie emotionele verbinding aan. Als je merkt dat jullie vaak ruzie hebben, is de vraag dus niet meteen: hoe stoppen we hiermee? De interessantere vraag is: waarom komen we hier steeds opnieuw terecht?