Waarom maken we steeds ruzie in onze relatie?

Ruzie maken in een relatie is helemaal niet erg. Sterker nog, mijn nekharen gaan altijd een beetje overeind staan als stellen zeggen dat ze nooit ruzie hebben. Soms is ruzie nodig om weer dichter bij elkaar te komen. Om kleine irritaties uit te spreken, grenzen te voelen, nieuwe afspraken te maken en eerlijk te worden over wat niet meer werkt. Een relatie zonder wrijving klinkt misschien rustig, maar is niet per se verbonden. Soms is het gewoon stil.

Te veel ruzie doet alleen iets anders. Het kost energie, maakt gesprekken zwaarder en tast langzaam jullie emotionele verbinding aan. Als je merkt dat jullie vaak ruzie hebben, is de vraag dus niet meteen: hoe stoppen we hiermee? De interessantere vraag is: waarom komen we hier steeds opnieuw terecht?

Steeds ruzie over hetzelfde onderwerp

Als stellen steeds ruzie maken, is de eerste vraag niet meteen: wie heeft er gelijk? De interessantere vraag is: waar maken jullie precies ruzie over?

Soms gaat de ruzie steeds over één terugkerend onderwerp. Bijvoorbeeld samenwonen, een kinderwens, intimiteit, geld of vertrouwen. Dan is het belangrijk om te onderzoeken waar jullie elkaar niet in kunnen vinden. Wat hebben jullie al geprobeerd? Welke oplossingen zijn er besproken? Welke keuzes worden steeds uitgesteld?

Vaak verdwijnt zo’n onderwerp tijdelijk naar de achtergrond, tot het ineens weer urgent wordt. Dan volgt dezelfde ruzie, met dezelfde pijn en dezelfde afloop. Er verandert niets, terwijl jullie ergens hopen dat het probleem zichzelf oplost. Helaas is dat meestal niet het geval. Zonder nieuw gesprek of echte keuze blijf je samen in rondjes lopen.

Steeds ruzie over andere dingen, maar op dezelfde manier

Het kan ook zijn dat jullie over van alles ruzie maken, terwijl de ruzie steeds hetzelfde verloop heeft. De inhoud wisselt, de dans blijft hetzelfde.

• De één dringt aan, de ander trekt zich terug

• De één wil praten, de ander klapt dicht

• De één wordt kritisch, de ander gaat in de verdediging

• Of jullie vermijden allebei het moeilijke gesprek, waardoor het even rustig lijkt, terwijl de afstand groeit

Dan is de vraag niet alleen: waar gaat deze ruzie over? De betere vraag is: wat gebeurt er tussen ons zodra we het ergens oneens over zijn?

Dat is een belangrijk verschil. Als je alleen naar de inhoud kijkt, blijf je hangen in details. Wie deed wat? Wie zei wat? Wie begon? Wie overdreef? Voor je het weet zit je samen in een soort relationele rechtbank, inclusief bewijsstukken uit 2018. Wanneer je van een afstandje kijkt, zie je iets anders. Dan zie je het patroon.

Waarom ruzie zo snel escaleert

Ruzies escaleren meestal wanneer er iets kwetsbaars geraakt wordt. Alleen verpakken we kwetsbaarheid vaak als verwijt.

• “Ik moet ook altijd alles alleen doen” betekent misschien: “Ik voel me niet gesteund.”

• “Jij denkt alleen maar aan jezelf” betekent misschien: “Ik mis ons en voel mij alleen.”

• “Laat maar, ik zeg al niks meer” betekent misschien: “Ik voel me niet veilig genoeg om dit nog te proberen.”

Zeker als je moe bent, druk bent en al drie keer op je tandvlees door de week bent gekropen, schiet je sneller in bescherming. Aanvallen, verdedigen, terugtrekken, pleasen, vermijden. Allemaal begrijpelijke reacties. Alleen brengen ze jullie vaak niet dichter bij elkaar.

Wat kun je zelf proberen?

Zoom na een ruzie eens uit voordat je opnieuw de inhoud induikt. Vraag elkaar:

1. Wat gebeurde er net tussen ons?

2. Wanneer ging het mis?

3. Wat deed ik waardoor jij verder van mij af kwam te staan?

4. Wat deed jij waardoor ik mezelf ging beschermen?

5. Welke behoefte of angst zat er onder mijn reactie?

Dat klinkt simpel, het vraagt behoorlijk wat moed. Het is makkelijker om te zeggen: “Jij luistert nooit” dan: “Ik ben bang dat ik er alleen voor sta.” Het eerste voelt krachtiger. Het tweede brengt je meestal dichterbij.

Kijk ook of jullie ruzie gaat over een oplosbaar probleem of een terugkerend verschil. Sommige dingen (bijvoorbeeld ruzies met steeds hetzelfde onderwerp) vragen om een concrete afspraak. Wie doet wat in huis? Hoe verdelen we de zorg? Wanneer plannen we tijd samen?

Andere dingen (bijvoorbeeld ruzies verlopen altijd op dezelfde manier) vragen vooral om begrip en acceptatie. Verschillen in behoefte aan vrijheid, nabijheid, seks, structuur of spontaniteit verdwijnen niet altijd. Je kunt wel leren om er minder strijd van te maken.

Wanneer is hulp zinvol?

Als dezelfde ruzie blijft terugkomen, lastige gesprekken steeds vastlopen of jullie onderwerpen vermijden omdat je al weet “dit wordt toch weer gedoe”, kan relatietherapie helpen. Niet als scheidsrechter, wel als iemand die helpt zien wat er eigenlijk gebeurt. Wat is de inhoud? Wat is het patroon? Wat wordt er geraakt? Welke beweging is nodig?

Steeds ruzie maken betekent niet automatisch dat jullie niet bij elkaar passen. Vaak betekent het dat er iets belangrijks gezegd wil worden, alleen nog niet op een manier die jullie allebei kunnen horen. En precies daar begint de verandering.