Jij wil praten, het liefst tot het is opgelost. Je partner kijkt weg, wordt stil of zegt: “Ik weet het niet.” Hoe meer jij probeert om contact te maken, hoe verder de ander lijkt te verdwijnen. En voor je het weet, zit jij met frustratie op standje kookpunt en lijkt het alsof het je partner allemaal niks uitmaakt. Toch betekent afsluiten tijdens ruzie niet altijd dat iemand het niets kan schelen. Vaak gebeurt er juist heel veel vanbinnen. Alleen komt het er niet uit als woord

Te veel ruzie kost energie, maakt gesprekken zwaarder en tast langzaam jullie emotionele verbinding aan. Als je merkt dat jullie vaak ruzie hebben, is de vraag dus niet meteen: hoe stoppen we hiermee? De interessantere vraag is: waarom komen we hier steeds opnieuw terecht?