Ruzie met zeezicht: wanneer vakantie juist leidt tot meer afstand

We kijken vaak maanden uit naar de zomervakantie. Eindelijk rust. Geen werk, deadlines, schooltassen, hockeytrainingen of wasmanden zonder bodem. Gewoon tijd voor elkaar. Je zou denken dat liefde daar vanzelf van opbloeit. Een beetje zon, een goed glas wijn en even helemaal niets. Maar zo werkt het lang niet altijd.

Na vakantieperiodes zien wij als relatietherapeuten vaak meer stellen die hulp zoeken. Niet per se omdat de vakantie iets kapot heeft gemaakt, maar omdat ze zichtbaar maakt wat de rest van het jaar gemakkelijk verborgen blijft.

Als de afleiding wegvalt

In het dagelijks leven zijn er eindeloos veel plekken om in te verdwijnen. Werk, kinderen, sport, sociale afspraken en alles wat nodig is om een huishouden draaiende te houden. Zolang de logistiek functioneert, lijkt er misschien weinig aan de hand. Totdat die hele constructie tijdelijk wegvalt en jullie samen op een campingstoel in Zuid-Frankrijk zitten.

Geen vergadering waar je naartoe moet. Geen kind dat over tien minuten bij zwemles moet zijn. Alleen jullie twee, een stokbrood en opvallend veel tijd. En dan kan ineens de vraag ontstaan: wat hebben wij elkaar eigenlijk nog te vertellen?

Dat besef kan pijnlijker zijn dan een flinke ruzie. Veel stellen groeien namelijk niet met veel lawaai uit elkaar. Het gebeurt langzaam en bijna onzichtbaar. Je begint als geliefden, maar wordt onderweg vooral een goed georganiseerd managementteam. Nuttig, natuurlijk. Maar hoeveel stellen leven nog als geliefden en hoeveel zijn ongemerkt projectmanagers van een gezamenlijk bestaan geworden?

Verschillen krijgen ineens alle ruimte

Vakantie haalt niet alleen de afleiding weg. Ze zet ook een vergrootglas op jullie verschillen. De één wil vroeg opstaan, op pad en alles uit de dag halen. De ander wil uitslapen, lezen en vooral niets hoeven. De één plant graag iedere tussenstop, terwijl de ander het liefst zonder reservering kijkt waar de dag eindigt.

Thuis worden die verschillen vaak opgevangen door routines. Op vakantie zitten jullie dagenlang dicht op elkaar en moet er voortdurend samen worden besloten. Waar gaan we eten? Wat doen we vandaag? Hoeveel geven we uit? Blijven we bij het zwembad of bezoeken we toch dat pittoreske dorpje dat volgens Google absoluut niet gemist mag worden?

Het probleem is meestal niet dát jullie verschillen. Het probleem ontstaat wanneer je het verschil van de ander gaat zien als iets irritants in plaats van een aanvulling op jezelf. Voor je het weet, gaat de ruzie niet meer over het strand of de route, maar over een veel grotere vraag: ben ik belangrijk voor jou?

De druk om te genieten

Daar komt bij dat vakantie leuk móét zijn. We hebben ervoor gespaard, ernaar uitgekeken en tegen elkaar gezegd dat we daar eindelijk weer tijd voor elkaar zullen hebben. Dus moet er worden genoten: goede gesprekken, spetterende seks en vooral heel veel lachen.

Wanneer de verbinding vervolgens niet vanzelf terugkomt, voelt dat al snel als bewijs dat er echt iets mis is. De één gaat harder trekken, de ander trekt zich verder terug. Een oud patroon kan zich tenslotte ook op een zonnig terras probleemloos opnieuw afspelen. Een andere omgeving maakt jullie niet ineens andere mensen. Je relatie reist gewoon mee in de koffer.

Afstand is ook informatie

Wanneer je op vakantie merkt dat jullie uit elkaar zijn gegroeid, betekent dat niet automatisch dat de liefde weg is. Misschien is er nog genoeg liefde, maar weinig aandacht. Misschien weten jullie precies wat er praktisch van elkaar nodig is, maar nauwelijks nog waar de ander naar verlangt. Misschien is het makkelijk om de verschillen die er tussen jullie zijn thuis te negeren, maar is er op vakantie geen ontkomen aan. Dat is confronterend, maar ook waardevolle informatie.

Zin om na je vakantie aan de slag te gaan en ervoor te zorgen dat de volgende vakantie wel weer tot meer verbinding leidt? Plan dan nu een vrijblijvende kennismaking.